Akkerranden

Bloemen

In het begin werd uitgegaan van een nostalgisch mengsel met fleurige akkeronkruid uit vroeger tijden: klaproos, korenbloem, ridderspoor, bolderik en kamille.

Het inzaaien van de bloemzaden is een precisiekarwei. De zaden moeten aan de oppervlakte blijven (lichtkiemers) en stevig worden aangedrukt om niet uit te drogen. De verdeling van het stoffijne zaad over het akkerrand-oppervlak is een kunst apart.

Weersomstandigheden kunnen de opkomst van die zaden sterk beïnvloeden. Bij minder vlot kiemen gaan ongewenste kruiden al snel overheersen. Daarom werd uitgeweken naar zaden van landbouwgewassen als bladrammenas, gele mosterd, teunisbloem en phacelia. Die gewassen kiemen en groeien snel. Ze bedekken de bodem veel sneller dan planten van het nostalgisch mengsel en onkruid krijgt zo minder kans.

Om akkerranden zoveel mogelijk met rust te laten (beter voor de natuur, minder werk en minder kosten) worden ook twee- en meerjarige plantensoorten ingezaaid. Het gaat daarbij om honingklavers, rode klaver, duizendblad, pastinaak en boerenwormkruid. Want de ingezaaide wilde bloemen uit het eerste jaar zijn vaak het slachtoffer van muizen die de grond omwoelen en van grassen die zich vanuit de slootkant uitbreiden.

Onkruid Insecten Vogels ZoogdierenWilde planten Onderzoek Inhoudsoverzicht